مواردى كه لازم نيست بدن ولباس نمازگزار پاك باشد مسأله 853 - در سه صورت كه تفصيل آنها بعدا گفته مى شود ، اگر بدن يا لباس نمازگزار نجس باشد ، نماز أو صحيح است : أول آنكه به واسطه زخم يا جراحت يا دملى كه در بدن أو است ، لباس يا بدنش به خون آلوده شده باشد . دوم آنكه بدن يا لباس أو به مقدار كمتر از درهم ( كه تقريبا به اندازه يك اشرفى مى شود ) به خون آلوده باشد . سوم آنكه ناچار باشد با بدن يا لباس نجس نماز بخواند . ودر دو صورت اگر فقط لباس نمازگزار نجس باشد ، نماز أو صحيح است : أول آنكه لباس كوچك أو مانند جوراب وعرقچين نجس باشد . دوم آنكه لباس زنى كه پرستار بچه است نجس شده باشد واحكام اين پنج صورت مفصلا در مسائل بعد گفته مى شود . مسأله 854 - اگر در بدن يا لباس نمازگزار ، خون زخم يا جراحت يا دمل باشد تا وقتي كه زخم جراحت يا دمل خوب نشده است ، مى تواند با آن خون نماز بخواند . وهمچنين است اگر چركى كه با خون بيرون آمده يا دوايى كه روى زخم گذاشته‌اند ونجس شده ، در بدن يا لباس أو باشد . مسأله 855 - اگر خون بريدگى وزخمى كه به زودى خوب مى شود وشستن آن آسان است ، در بدن يا لباس نمازگزار باشد ، نماز أو صحيح است . مسأله 856 - اگر جايى از بدن يا لباس كه با زخم فاصله دارد ، به رطوبت زخم نجس شود ، جايز نيست با آن نماز بخواند . ولى اگر مقدارى از بدن يا لباس كه معمولا به رطوبت زخم آلوده مى شود ، به رطوبت آن نجس شود ، نماز خواندن با آن مانعى ندارد . مسأله 857 - اگر از زخمى كه توى دهان وبيني ومانند اينها است ، خونى به بدن يا لباس برسد ، احتياط واجب آن است كه با آن نماز نخواند وهمچنين